Carne de caballo- Zaldi haragia

En el siguiente vínculo podéis ver un vídeo que destaca las propiedades y el modo de crianza de los Caballos de Monte del Pais Vasco.

http://www.abc.es/videos-espana/20130203/carne-caballo-como-alternativa-2139568546001.html

Buen momento para exaltar las propiedades de nuestro producto

Horse

Equus caballus

Mamífero perisodáctilo de la familia de los équidos. Hasta el siglo XIX, raramente se le mataba para servir de alimento debido a su utilidad como medio de transporte y de tiro. Se comercializó a estos efectos en algunos países europeos a principios del XIX, particularmente en Francia.

En España, la carne de caballo no es demasiado apreciada ni consumida. Los rasgos más característicos son su color y su ternura y su sabor un tanto dulzón. El color depende por completo de la edad del animal, así como del músculo del que se trate, de modo que la carne de potro es más rosada y la del caballo adulto es de tonos mucho más intensos.

Por otra parte, esta carne resulta más tierna que la de otras especies por su particular distribución del tejido conectivo, presentando un bajo grado de polimerización del colágeno. El elevado porcentaje de glucógeno hace que el rigor mortis aparezca más lentamente que en otras especies y que la carne se mantenga plástica y elástica durante más tiempo. Esta característica mejora con la edad, por lo que un animal de siete años tiene la carne más tierna que un animal más joven, entre los dos y siete años.

Las piezas o cortes que se obtienen del caballo son prácticamente los mismos que los que ofrece la carne de vacuno: solomillo, lomo, cadera, tapa, contratapa, babilla, espaldilla, aguja, morcillo, aleta, pescuezo, pecho, rabo y falda. Como es habitual en otras carnes, las piezas de primera categoría se destinan a la obtención de filetes y el resto se consume en forma de carne picada, aunque también es común encontrarla en guisos o estofados proporcionando sabor a los mismos.

Estacionalidad

Alimento disponible durante todo el año.

Porción comestible

100 g por 100 g de alimento fresco.

Fuente de nutrientes y sustancias no nutritivas

Proteína de elevado valor biológico, hierro hemo y zinc.

Valor nutricional

La carne de caballo contiene una gran cantidad de agua, acercándose al 80% de su composición. El segundo componente mayoritario es el de la proteínas que, como en las otra carnes, es de elevado valor biológico ya que contiene alrededor de un 40% de aminoácidos esenciales. En cuanto a los hidratos de carbono, aunque en el músculo del animal vivo existe cierta cantidad, mayor que en otros animales de carne, tras la muerte del caballo, éstos se degradan a glucosa. Las grasas se encuentran en muy baja

cantidad. Esto contribuye a que el aporte calórico por 100 g de carne de caballo no llegue a las 100 kcal y que sea inferior al de otras carnes como el cerdo, la carne de vacuno o el pollo. En este sentido, la carne de caballo sería carne magra, una buena opción a considerar en el diseño de dietas hipocalóricas.

Otra característica destacable es que, después de despojos y vísceras, la carne de caballo constituye la mayor fuente dietética de hierro hemo de elevada biodisponibilidad. En general, entre un 15-30% del hierro hemo de la carne es bien absorbido. Además, según distintos estudios científicos, la presencia de carne en una comida puede hacer que el hierro de los otros alimentos que aparecen en ella sea absorbido en mayor cantidad.

La carne de caballo es también una buena fuente de zinc que, al igual que el mineral anterior, se encuentra en una forma muy biodisponible. Destaca también el contenido de fósforo. Este alimento es fuente de vitaminas, especialmente del grupo B, tiamina, riboflavina, niacina, B6 y B12.

Composición nutricional

Fuente: www.fen.org (Fundación española de la nutrición)

ZALDI HARAGIA EUSKADI IRRATIAN ETA "MendikoZaldia" ERE BAI

Inglaterrako behiki-hanburgesa batzutan zaldi haragia agertua dala ta sortu dan konfusioaren ostean, Euskadi Irratian, pasa den urtarrilaren 24an, zaldi okelaren inguruko solasaldia egin zuten. Gurekin kontaktuan jarri ziren zaldien ingurukoak komentatzeko. Hemen daukazue, irratiko emankizuna:

https://docs.google.com/file/d/0B_cESenTH7vhVmZSWDBJazVQeUE/edit

Gure zaldien argazki batzuk

Mungian San Antontxu 2013

Joan dan barikuan, 18an, Mungiako San Antontxu ferian egon ginen gure zaldiekaz. Aro txar txarra egon arren jente nahiko errime zan abereak ikusten eta hartu emon ugari egin genduzan.

San Antontxuko ganadu feriaren ezaugarri, hemen doatzuez argazki batzuk.

 

Gure behor batzuk

 

 

Poniak ta behorka salgai

 

 

Elegante potra quincena que se hará muy buena reproductora. EN VENTA.

 



 

 Vacas pirenaicas de Bikandi

 

 

Vacas limousin de Ricardo Goiria

 

 

 Toro Blonda de Aquitania, de Angel Arriola

Jose Luis Zabalo Zumarragako abeltzaina

"Zaldiaren haragia behiarena baino osasuntsuagoa da eta, gainera, merkeagoa"

Ostegunean Santa Lutzi feria izan zen Urretxu eta Zumarragan. Bi herrietako lagun askok parte hartzen dute fruta, barazki, kapoi eta ezti lehiaketetan; baina zaldi lehiaketan aritzen direnak gutxiago dira. Horietako bat Jose Luis Zabalo zumarragarra da.
 

Asier Zaldua- Sábado, 15 de Diciembre de 2012 

 

Jose Luis Zabalo, Korta baserri ondoan, behor batekin eta bere moxalarekin. ( argazkia: a.z.)

 

 

Zabalok 72 urte ditu eta Ezkio-Itsasoko Mendizabal baserrian jaio zen. Orbegozo enpresan lan egin zuen soldadutzara joan aurretik eta ondoren kamioilaria izan zen. Ia 40 urte eman zituen lanbide horretan. Baina zaldien zangoak gurpilak baino gustukoago ditu eta abeltzaina da bokazioz.

Nondik datorkizu zaletasuna?
Baserrian beti ganadua izan dugu: ardiak, behiak, behorrak... Behor artean ibili gara, batez ere. 10-12 urte bakarrik nituen aitarekin lehenengoz Santa Lutzi feriara joan nintzenean. Beti horrela ibili gara eta hala jarraitzen dugu.
Zaldia duzu, beraz, abere kuttuna.
Hala da, baina behiak ere baditut. Erretiratuta nago eta zerbaitekin entretenitu behar...
Zenbat abelburu dituzu?
Okeletarako zaldiekin ibiltzen naiz eta 20-30 bat ditut. Behiak, berriz, gutxi. Hauek ere haragitarako.
Zein arrazako zaldiak dituzu?
Burgete arrazakoak. Nafarrak. Haragitarako onak dira. Pottokekin ez dago zereginik. Gainera, abeltzaintza oso gaizki dago. Lan asko ematen du eta diru gutxi.
Asko al zarete inguru honetan zaldiekin zabiltzatenak?
Oso gutxi gara. Batzuek etxean behor batzuk hazten dituzte, baina ez dituzte nik bezainbeste buru. Ardiekin eta behiekin jende gehiago dabil. Dena den, dena dago gaizki.
Paraje aldapatsua da. Ez dirudi zaldiekin ibiltzeko oso egokia denik.
Ezin dira zaldi asko eduki. Ez dago toki asko. Gainera, pinu asko dago eta mendiak zikinak daude. Lehen mendi ona genuen. Argixao mendia abereentzat oso ona zen, baina gero pinuz eta pistez bete zen.
Nafarroan ganaduzale gehiago daude.
Nafarroan mendi hobeak dituzte eta han zaldi gehiago daude, baina han ere beherakada nabarmena izan da. Gazteek ez dute etorkizunik ikusten. Gainera, sekulako agiri pila bete behar da, pentsua oso garestia da... Guk uzten dugunean, akabo zaldi kontua. Nire ustez, hori da agintarien helburua. San Fermin feria sekulakoa zen eta orain kendu egin nahi dute. Mutikoa nintzenean astebete irauten zuen! Iruñean San Migel feria ere egiten dute eta hori ere desagertzear da. Nafarroan ganaduzale elkarte asko daude eta horren aurka borrokatuko dira, baina gobernua ferien aurka dago. Ez du ezer jakin nahi ganaduaz. Lizarrako feriak ere behera egin du.
Nongoak dira egungo feria garran-tzitsuenak?
Lehengoan Reinosan izan nintzen. Hangoa ona da. Potesekoa ere bai. Baina han behiak dira nagusi. Hala, Santa Lutzitakoa zaldi feria onenetakoa da.
Asko aldatu al da feria hau zu mutikoa zinenetik?
Asko jaitsi da. Garai batean bi herriotako kale guztietan ganadua izaten zen.
Nola ematen duzu zuk Santa Lutzi eguna?
Goizean ferian izaten naiz eta ondoren etxera joaten naiz bazkaltzera. Lehen, berriz, feria egun guztikoa izaten zen. Valentziarrak hurrengo egunean joaten zirela gogoratzen dut. Erositako zaldiak Eitzagan gordetzen zituzten, Rufino Mendizabalek alokatzen zizkien pabilioietan. Goizean trenean sartzen zituzten. Egun kamioian eramaten dituzte.
Non saltzen dituzu zaldiak?
Loditegietara bidaltzen ditut. Italian asko saltzen da, nahiz eta azkenaldian han ere kontua jaitsi egin den. Izan ere, lehen trailer batean 40 zaldi eramaten uzten ziguten eta orain askoz ere gutxiago eraman ditzakegu. Garesti ateratzen da zaldiak hara bidaltzea. Hemendik Italiara joan-etorria 3.000 kilometro dira.
Zure zaldiak zure baserrian bertan jaiotzen al dira?
Batzuk bai. Urtebete eta 18 hilabete bitartean saltzen ditut.
Haragitarako saltzen dituzula esan duzu, baina inguru honetan zaldi haragi gutxi jaten da.
Hala da. Gehiago jan beharko litzateke. Zaldi haragia ona da. Tolosan badago zaldi haragia saltzen duen harategi bat: Lizarralde. Nagusia Beasaingo Garin auzokoa da. Mutikoak ginenean herri askotan zeuden zaldi haragia saltzen zuten harategiak. Tolosan hiru egon ziren, Errenterian beste hiru, Donostian bi...
Zergatik galdu da zaldi haragia jateko ohitura?
Ez dakit ba... Zaldiaren haragia behiarena baino osasuntsuagoa da. Grasa gutxiago du. Gainera, merkeagoa da. Baina euskaldunok ez gara haragi hau jaten ohitu. Dena den, badaude moxalak etxerako hiltzen dituzten baserriak. Ermuako harategi batek asko saltzen du. Astean lau moxal saltzen ditu. Hilean 1.000 kilo.
Lan gogorra al da zuena?
Bai. Zaldia ganadu bizia da eta zaldi artean ibiltzen ohituta egon behar da honetan lan egin ahal izateko. Ohitzeko, txikitatik ibili behar da.